دل نوشه های "محمدنسیمی"؛خبرنگاری که کم می‌داند!

سرزده وارد مشو میکده حمام نیست حرمت پیرمغان بر همگان واجب است

السلام علیک یا ابا عبدالله
نویسنده : نسیمی - ساعت ٦:٤٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٩ آبان ۱۳٩۱
 

محرم ؛ یعنی این روزها

یعنی دل تنگی‌هایی که نمی‌شود هیچجور راجع به آن حرف زد، یعنی وقتی صبح چشمانت را باز می‌کنی می‌گویی یا حسین(ع) ... غم داری

 

دلت می‌خواهد غمت را جایی نجوا کنی ، دلت می‌خواهد روضه بروی ....

 

یعنی بی‌قراری ... بی‌تابی ، یعنی هیچ حرفی به جز حسین (ع) برایت نگویند

 

یعنی بوی چایی روضه دیوانه‌ات می‌کند...، یعنی زدن خیمه عزا، یعنی خاطرات کودکی 

 

یا حسین

 

*****************

این روزها خیلی حال ندارم مثل قدیم ها...

دوست دارم برای ارباب بی‌کفنم بمیرم... توی روضه‌ها او را در آغوش بگیرم... یا حسین(ع)

دریاب مرا ای مهربانم...

محرم 91/


 
comment نظرات ()
 
بیت رهبری ؛اشعار خوانده / شام غریبان /حاج محمود کریمی
نویسنده : نسیمی - ساعت ۸:٠٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٦ آذر ۱۳٩٠
 

اشعار خوانده شده توسط ذاکر اهل‌بیت، حاج محمود کریمی در چهارمین شب عزاداری در حسینیه امام خمینی / محرم 1433

خاطرم نیست که از کی به تو عاشق شده‌ام
به تو عاشق شده فارغ ز خلایق شده‌ام

پسر و دختر در محضر عشق است عزیز
که شود خادم مولا، چه غلام و چه کنیز

پدرم گفت که میلاد تو در یاد من است
مژده دادند که نوزاد شما سینه‌زن است

خاطرم هست که دادند مرا آب حیات
باز شد کام من از تربت و از آب فرات

نه من از روز ولادت شده‌ام مرده‌ی تو
دلم از روز ازل بود گره‌خورده‌ی تو

خاطرم هست به گوشم چو اذان می‌گفتند
دین من حب شما بود، از آن می‌گفتند

شیر مادر که به جانم غم تو ریخته بود
نمکی داشت که با اشک درآمیخته بود

شهد شیر و نمک اشک به جانم چو نشست
دلم از غصه ترک خورد، شنیدم که شکست

مادرم بود کنیز و پدرم نوکر تو
خانه‌زادم که شدم عبد علی‌اصغر تو

خاطرم هست که یک بار محرم که رسید
مادرم پیرهن مشکی من را که برید

بخیه می‌زد به لباس من و نشتر به دلش
سر سوزن به لباس من و خنجر به دلش

زیر لب گفت فدای تو شوم جان پسر
روی هر بخیه اثر بود ز اشک مادر

روی هر خانه نشانی ز محرم زده بود
به در خانه‌ی ما پرچم ماتم زده بود

مسجد و تکیه، حسینیه‌ی زیبا شده بود
کینه‌ها مرده ولی دوستی احیا شده بود

خاطرم هست گُل گریه به باغ جگرم
خاطرم هست کشیدم گِل ماتم به سرم

خاطرم هست دم و سینه و زنجیر و علم
چایی تازه‌دم پیرزنی با قد خم

سینه‌سرخم که برای تو شدم سینه‌سیاه
دولت عشق گرفتم ز تو با نیم‌نگاه

خاطرم هست پدر رنگ تنم را چون دید
آفرین گفت و کبودی تنم را بوسید

گفت ای تشنه که از خون کفنت سرخ شده
سینه‌ی برگ گل سینه‌زنت سرخ شده

لقمه‌ی پاک پدر از نمک خوان تو بود
شیر مادر همه از چشمه‌ی احسان تو بود

من که با رزق تو از کودکی‌ام پیر شدم
بی‌سبب نیست که این‌گونه نمک‌گیر شدم

والدینم ز تو امید دعایی دارند
که غلامان تو هم شیربهایی دارند

سینه‌زن‌های همان دوره همه مرد شدند
مبتلای تو و عشق تو و بی‌درد شدند

طمع شهد شهادت نفسی داد به ما
نفس گرم ولایت نفسی داد به ما

فدیه شد هدیه‌ی شیدایی مادرهامان
رجز بدرقه لالایی مادرهامان

که اگر سر بنهی در قدم روح‌الله
شیر من باد حلالت، پسرم بسم‌الله

شیر مادر چه اثرها که ندارد، دیدیم
رهبر ما چه پسرها که ندارد، دیدیم 

هرکه مانده‌ست و مخالف به امامش باشد
هرچه خورده‌ست از این سفره حرامش باشد

دوش در عالم رؤیای غم‌انگیز، مرا
بانویی گفت محرم شده، برخیز بیا

گفت برخیز بیا دخترم آواره شده
بی حسینم همه اهل حرم آواره شده


 
comment نظرات ()
 
*اذن دخول درحرم یارزینب است*
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱۱:٢۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٦ آذر ۱۳٩٠
 

نون و قلم نبی ست و مایسترون حسین

طاق فلک علی ست به عالم ،ستون حسین

خلقت تمام حضرت زهراست ،خوحسن

هستی تمام ظاهر و مافی البتون حسین

بایک قیامت است هم الغالبون حسین

*دراین قیام نقطه پرگار زینب است*

سردار سرسپرده جولان عشق کیست ؟

تنها امیر فاتح میدان عشق کیست؟

عشق است حسین و گوش به فرمان عشق کیست؟

روح دمیده برتن بی جان عشق کیست؟

علامه مفسرقرآن عشق کیست؟

*اذن دخول درحرم یارزینب است*

ذرات و کائنات همه مرده یا خموش

دراحتجاج بود زنی یک علم بدوش

آتش نشان قهر خداوند درخروش

هو هوی ذوالفقار علی می رسد بگوش

*درهیبتی زحیدرکرار زینب است*

پیداترین ستاره دیبای خلقت است

زیباترین سروده لبهای خلقت ست

زهراترین زهره زهرای خلقت است

لیلاترین لیلی لیلای خلقت است

شیواترین سؤال معمای خلقت است

*گنجینه جزیره اسرار زینب است*

چشم ستاره دربدره جستجوی ماه

برروی نیزه دیدة زینب گرفت راه

مبهوت می نمود به سرنیزه ای نگاه

آتش کشید شعله زدل تاکشید آه

کی جان پناه زینب و اطفال بی پناه

*راحت بخواب چونکه پرستار زینب است*

ازنای من به ناله چوافتاد نای نی

عالم شنید از پس آن ناله های نی

توبرفراز نیزه و من درقفای نی

آنقدر سنگ خورده ام از لابه لای نی

تا این که یافتم سرت از ردپای نی

*عشق توهست آتش و نی زار زینب است*

خورشید روی قله نی آشکار شد

کوچکترین ستاره سر شیرخوار شد

ناموس حق به ناقه عریان سوار شد

هشتادوچهارخسته به هم هم قطار شد

زیباترین ستاره دنباله دار شد

*دراین مسیر نور ، جلودار زینب است*

 


 
comment نظرات ()
 
درد دلی با ارباب/ زنگ موبایل‌مون از ابوالفضل و چشمای قشنگش میگه اما دل‌مون!
نویسنده : نسیمی - ساعت ٢:٠٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳ آذر ۱۳٩٠
 

درد دلی با ارباب


آقا این‌روزها بیشتر از اینکه دلمون با تو باشه ظاهرمون با توست

آقا ! پشت شیشه ماشین‌هایمان با رنگ قرمز نوشته‌ایم "یا حسین قربون لب تشنه‌ات برم!" دورو برش هم رنگ قرمز پاشیدیم که دل بیشتر کباب بشه که یعنی آره … این‌ها خونه !

زنگ موبایل‌مون از ابوالفضل و چشمای قشنگش میگه !

لباس سیاه پوشیدیم … محاسن رو بلند کردیم … یه عده چفیه انداختن دور گردنشون ؛ یه عده شال سبز انداختن ! بدن ها بوی گلاب میده ! تسبیح به دست گرفتیم !

آقا کیف میکنی از این ظاهر قشنگ و بچه مسلمونیمون ؟ …. صبح تا شب رادیو تلویزیون و پخش ماشین‌هامون همه هی میگن مظلوم حسین … حسین جان!

میدونی آقا … این کارا شده کار هر ساله‌ی ما ! هر سال سینه میزنیم … اشک میریزیم … نوحه میخونیم … داد می‌زنیم ! هی قربون صدقه‌ات می‌ریم … هی زار می‌زنیم …هی غش و ضعف می‌کنیم! هی تو سرمون می‌زنیم … هی دیوونه می‌شیم ! هی از علی اکبر، علی اصغر، از لب تشنه، از تیر حرمله، از قنداق خونی،ا ز سر بریده می‌گیم! از خیمه های سوخته ! از شام غریبان ! از آه یتیمان ! … بازم بگم آقا ؟

آقا معذرت می‌خوام! اما راستش دل خیلی از ماها با تو نیست ! خیلی از ماها حسینی نیستیم الکی هی می‌گیم حسین …حسین !

این حسین حسین گفتنمون، این تو سرو سینه زدنمون دوزار نمی‌ارزه ! آقا جون اگه آدم حسینی باشه مگه ریا می‌کنه؟ مگه گرونفروشی می‌کنه ؟ مگه حق بچه یتیم رو می‌خوره ؟ مگه وعده سر خرمن میده ؟ مگه دروغ میگه ؟ مگه دنبال ناموس مردم راه می‌افته؟ مگه مردم آزاری می‌کنه ؟ مگه مال بیت المال رو چپو می‌کنه؟ مگه حق رو ناحق می‌کنه ؟ مگه دین رو به دنیا می‌فروشه ؟ مگه ربا خواری می‌کنه ؟ دِ نمیکنه دیگه اقا !

آقا شرمنده خیلی از ماها دلمون رو نتونستیم راست و حسینی کنیم افتادیم به جون ظاهرمون؛آقا خیلی از ما نتونستیم مسلمون باشیم، شدیم مسلمون نما، فقط ظاهرمون قشنگه !

کارمون خرابه آقا ! خودمون میدونیمُ بس!
آقا خودت شفامون بده....


 
comment نظرات ()
 
محرم 1390/ بخشی از اشعار قرائت شده در چیذر توسط محمود کریمی/ تکمیلی
نویسنده : نسیمی - ساعت ۸:۳٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٢ آذر ۱۳٩٠
 

اشعار قرائت شده توسط حاج محمود کریمی در شب هشتم محرم / امام زاده علی اکبر چیذر / محرم 1433/آذر 12/قسمت دوم

پدر از خیمه‌ها نظر می‌کرد

زیر لب‌ها پسر پسر می‌کرد

پیش چشم پدر علی اکبر

آتش شوق شعله ور می‌کرد

*****

قلب میدان پر از تلاطم شد

علی آمد به رزمگاه حنین

شده احیا نبرد حیدر با

هنر رزم بچه شیر حسین

****

رجزی خواند و دشت ساکت شد!

با نگاهش شکست هیمنه را

یاعلـــــی گفت و زد به میسره و

مثل تیری شکافت میمنه را

عطش انقدر جان گرفت از او

که نمی‌دید هیچ غیر از دود

وای دلشوره بر حسین افتاد

دید از محشری غبار آلود

علی اکبر زه راه می‌آید

دست‌هایش به گردن مرکب

خون فرقش زه "خُود" جاری شد

بسته شد راه دیدن مرکب

نانجیبی آمد لجام اسبش را

برگرفت و به سوی خصم کشید

گفت دیگر توان ندارد های

همه گی ضربه‌های خود بزنید!

باد آمد سحاب را گم کرد

اشک از دیده خواب را گم کرد

رفت از دست در افق امید

تشنه کامی سراب را گم کرد

در ستیزو مهاق نیزه و تیر

شمس حق ماهتاب را گم کرد

خزر عشاق گرم دیدن بود

سیل اشک آمدو آب را گم کرد

علی اکبر که بر زمین افتاد

آسمان آفتاب را گم کرد

*آنچنان زخم روی زخم آمد*

*که عدو هم حساب را گم کرد*

خواست تا خیمه پر کشد اما

شیر زخمی عقاب را گم کرد

*پدر آمد به یاریش برود*

*من بمیرم رکاب را گم کرد*

کاش می‌شد که در کامم

با دو بوسه شبیه قند شوی

احترامت کنم به یک لبخند

احترامم کنی بلند شوی

همه سعی خویش را کردم

بردن پیکرت ناشدنیست

از تن پاره پاره تو مگر

حلقه‌های زره جدا شدنیست

هاشمیون بعید می‌دانم

بال من سمت آسمان بپرد

خواهرم را خودم می‌آورمش

پسرم را فقط کسی ببرد

غیرتی عمــــــــــه از حرم آمد

چشم لشگر به عمه‌ات افتاد

هل هله می‌کند سپاه یزید

آبروی مرا مده بر باد

بین چه سان است گرفتاری من

عمه ات آمده بر یاری من

*******

بر خیز و رو به حرمله بد نظر مده

پنجاه سال زحمت مارا هدر نده


 
comment نظرات ()
 
دختری که ناز‌هایش عالمی را بهم ریخت!/ فقط من می‌دانم بابای عزیزم چقدر تشنه‌است
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱٠:۱۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٢ آذر ۱۳٩٠
 

برخلاف هر روزآرام و بی صدا کنج خلوت ویرانه قلبش نشسته بود و تماشا می‌کرد غبارخستگی را که چگونه درهوای معطر ازبوی خاک برشانه‌های دیوار بی‌کسی سرمی سایید.

دیگر به هیچکس کاری نداشت، هیچ نیش خندی رااعتنا نمی کرد، طعنه هارا نشنیده می‌گرفت و فقط و فقط به فکر دیدار یار بود، آرام اما درخروش، به قلبش الهام شده بود لحظه دیدار نزدیک است...

برای دیدار یار دارد مهیا می‌شود، برای شیرین زبانی و دلبری، می‌خواست کاری کند دیگر تنهایش نگذارد!

آخردرنبود او سختی‌های فراوانی دیده بود و زخم‌زبان‌های بسیارشنیده بود، درذهنش مشق دلبری می‌کرد تا هر چه بلداست درکار بندد، دخترک باخود می‌گفت:
آخر بابای من بهترین بابای دنیاست و من رابسیار دوست می‌دارد، نباید از غصه ها و دردهایم برایش بگویم، نباید ناراحتش کنم!

باید لباس مناسبی بپوشم تا درچشمان پدر زیبا جلوه کنم. بچه‌های این شهر بارها بر لباسهای سوخته و پاره و خاکی‌ام خندیده‌اند . می‌خواهم بابایم ببیند که خانوم خانوم شده‌ام، حجابم‌مثل همیشه کامل و چادر سر می‌کنم .

باید موهایم راشانه کنم تاوقتی خواست نازم کند خارو خاشاک‌ها دستش را نیازارد و دستش درگره‌های مویم گیر نکند.

*اگر پدر غمگین نبود؛ سراغ عموجانم را از او خواهم گرفت

نمی‌خواهم مکدرش کنم؛ اما اگر دیدم ناراحت نبود و خنده برلب داشت از او سراغ عموجان راخواهم گرفت!
به خیالم عموجان با من قهر کرده! من از او آب طلب کردم! او با پدر رفت و دیگر نیامد.

آه گفتم آب! کمی آب برای پدر کنار گذاشته‌ام! فقط من می‌دانم بابای عزیزم چقدر تشنه بود. چون آخرین بار قبل از سفرش لب‌های خشکش را فقط من بوسیده بودم.

حیف عمه جانم دل و دماغ ندارد و خیلی خسته است و بسیار آزار دیده و گرنه از او خواهش می‌کردم برای  داداش اصغرم یک وسیلیه بازی درست کند، می‌ترسم وقتی با بابا بر می‌گردد حوصله داداش اصغرم سربرود، آخر ما دراین خرابه هیچ وسیله‌ای برای بازی علی‌اصغر نداریم، گهواره‌اش هم که اینجا نیست!

درهمین افکار بود که خرابه راغرق نور دید، خرابه دیگر خرابه نبود بهشت بود؛ بوی سیب را به نیکی درمیافت، آری بابا آمد و بماند که بین این پدرو دختر چه گذشت...

*کی گفته من بابا ندارم!
کی گفته من بی کس و کارم!
بابای من قشنگترین بابای دنیاست

_________

*نمی‌خواست خوابش را خواب بداند!

واما ناگهان از خواب برخواست آن رویای شیرین را برآب می‌دید، نمی‌خواست باور کند که اینها همه خواب بوده! گرمی دستان و بوسه پدر را هنوز برسرو صورتش حس می‌کرد! بنای ناله و فغان گذاشت و پدر را طلب کرد.

عمه‌جان ؛به خدا بابا اینجابود.

*رسم روزگاره رسم نامردی

روزگار بی‌سامون پیرم کردی

ای مسافر من‌کی بر می‌گردی

بیا پیش من بشین، بیا چشم من ببین

با این نغمه حزین؛ ای وای

بیا آبرو بخر، بیانزدیک سحر، من و باخودت ببر؛ ای وای*

*بوی سیب می‌آید

ظالمان که از گریه حضرت رقیه بنت الحسین(ع) به ستوه آمده بودند"سرمبارک حضرت حسین(ع)" رابرای دختر درظرفی سرپوش دار فرستادند، ابتدا عمه جانش مقاومت کرد، "خودم آرامش می‌کنم، این کار لازم نیست و..." اما این مقاومت کارگشا نشد و ظرف را مقابل دخترک نهادند!

ابتدا امتناع کرد، "عمه جان من که غذا نخواستم!..."

اما از درون ظرف ظرف بوی سیب عجیبی می‌آمد و بسیار شبیه عطر پدر بود!

آرام سرپوش ظرف را کنار زد...

*مویم خاکی؛ جونم خسته؛  پایم زخمی؛ چشمام بسته 

بابا، روی دامانم سرداری ؛ بابا، رولبات خاکستر داری؛  بابا، رفتی، تو نگفتی دختر داری ...

غمم هزار هزاره؛ روزهام شبای تاره؛ دیگه آخره کاره...

مثل مادر، خانوم خانومم    بی‌تاب بی‌تابم؛ آروم آرومم

تیغ آهم شد شمشیرم  ؛   سرگردونم، پیر پیرم

بابا، یه شب از عمه جاموندم؛ بابا، توبیابون تنها موندم؛ بابا، تاتونستم قرآن خوندم؛

حالا، آخره راهم ؛ ببین، آتیش آهم

بگو، که بی‌گناهم، بی‌گناهم

دیدی، شب‌ها رازو نیازامو؛ خسته شدم اما، خوندم نمازامو*

*یا سه ساله حضرت حسین (ع)

نویسنده: محمد نسیمی

التماس دعا


 
comment نظرات ()
 
کسی در قافله حسینی گم نمی‌شود
نویسنده : نسیمی - ساعت ٤:٠٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۳ آذر ۱۳٩٠
 

 

کوچه مان را سیاهی می‌زنند، بوی محرم به مشامم می‌رسد ،چشمانم را می‌بندم ،به عمق کودکی‌ام برمی‌گردم، یادش بخیر؛باچه ذوقی منتظر آمدن محرم می‌شدم، لباسهای مشکیم را آماده می‌کردم ، با بچه‌های محل جمع می‌شدیم و با چادرهای سیاه مادرانمان تکیه عزاداری برپا می‌کردم و به دنبال متنی ، شعری ،سخنی برای عرض ارادت و... بعضی اوقات نیز دنبال دسته های عزاداری بدون اجازه پدرو مادر می‌دویدم، مادرم نگران بود که مبادا در آن شلوغی مرا گم کند، اما نه "دنبال امام حسین اگر بروی گم نمی‌شوی؛ هیچ کس در قافله حسینی گم نمی‌شود "
چه زیبا و خالصانه بود تمامی عشقمان به حسین(ع)

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَعَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَعَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَعَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ


 
comment نظرات ()
 
یک هفته به وقت شرعی عزای حسنی مانده!
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱٠:٠٥ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳٠ آبان ۱۳٩٠
 

ارباب صدای قدمت می‌آید

هنگامه اوج ماتمت می‌آید

مادر تب داغ و غم تو می‌سوزیم

یک هفته دگر محرمت می‌آید


 
comment نظرات ()
 
ناز های عاشقانه دختر
نویسنده : نسیمی - ساعت ۳:۳٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٧ بهمن ۱۳۸٩
 

برخلاف هر روزآرام و بی صدا کنج خلوت ویرانه قلبش نشسته بود و تماشامی کرد غبارخستگی راکه چگونه درهوای معطر ازبوی خاک برشانه های دیواربی کسی سرمی سایید.
دیگربه هیچکس کاری نداشت،هیچ نیش خندی رااعتنا نمی کرد،طعنه هارا نشنیده می گرفت وفقط و فقط به فکردیداریاربود،آرام اما درخروش،به قلبش الهام شده بود لحظه دیدار نزدیک است...
برای دیداریار داردمهیامیشود،برای شیرین زبانی و دلبری،می خواست کاری کند دیگرتنهایش نگذارد!آخردرنبود او سختی های فراوانی دیده بودوزخم زبانهای بسیارشنیده بود،درذهنش مشق دلبری می کرد تاهرچه بلداست درکاربندد،دخترک باخود می گفت :
آخر بابای من بهترین بابای دنیا ست و من رابسیار دوست می دارد،نباید از غصه هاودردهایم برایش بگویم،نباید ناراحتش کنم!
باید لباس مناسبی بپوشم تا درچشمان پدر زیباجلوه کنم.بچه های این شهر بارها بر لباسهای سوخته و پاره و خاکی ام خندیده اند . می خوام بابام ببینه خانوم خانوم شدم و چادر سر می کنم .
باید موهایم راشانه کنم تاوقتی خواست نازم کند خاروخاشاکها دستش رانیازارد و دستش درگره های مویم گیر نکند.
نمی خواهم مکدرش کنم ؛اما اگر دیدم ناراحت نبود خنده برلب داشت از او سراغ عموجان راخواهم گرفت!
به خیالم عموجان با من قهر کرده!من از او آب طلب کردم !اوباپدر رفت و دیگر نیامد.
آه گفتم آب !کمی آب برای پدر کنار گذاشته ام !فقط من می دانم بابای عزیزم چقدر تشنه بود.چون آخرین بار قبل از سفرش لبهای خشکش را فقط من بوسیده بودم.
حیف عمه جانم دل و دماق نداردو خیلی خسته است وبسیارآزار دیده وگرنه از او خواهش می کردم برای  داداش اصغرم یک وسیلیه بازی درست کند،می ترسم وقتی با بابا برمی گرده حوصله داداش اصغرم سربره ،آخر ما دراین خرابه هیچ وسیله ای برای بازی اصغر نداریم ، گهواره اش  هم که اینجا نیست!
درهمین افکاربود که خرابه راغرق نور دید،خرابه دیگر خرابه نبود بهشت بود؛بوی سیب را به نیکی درمیافت ،آری بابا آمد و بماند که بین این پدرو دختر چه گذشت...
*کی گفته من بابا ندارم!
کی گفته من بی کس و کارم!
بابای من قشنگترین بابای دنیاست

_________

واما ناگهان از خواب برخواست آن رویای شیرین را برآب می دید ،نمی خواست باور کند که این ها همه خواب بوده! گرمی دستان و بوسه پدر را هنوز برسرو صورتش  حس می کرد! بنای ناله و فغان گذاشت و پدر را طلب کرد.عمه جان ؛به خدا بابا اینجابود.
*
رسم روزگاره رسم نامردی
روزگاربی سامون پیرم کردی
ای مسافر من کی برمی گردی
بیا پیش من بشین ، بیا چشم من ببین
با این نغمه حزین ای وای
بیا آبرو بخر ،  بیانزدیک سحر ، من و باخودت ببر ای وای*


ظالمان که از گریه رقیه بنت الحسین به ستوه آمده بودند "سرمبارک حضرت حسین( ع)"رابرای دختر درظرفی سرپوش دار فرستادند ، ابتدا عمه جانش مقاومت کرد،خودم آرامش می کنم ،این کار لازم نیست و... اما این مقاومت کارگشا نشد و ظرف را مقابل دخترک نهادند! ابتدا امتناع کرد، عمه جان من که غذا نخواستم!...
آرام سرپوش ظرف را کنار زد...


*
مویم خاکی    جونم خسته    پایم زخمی  چشمام بسته 
بابا  روی دامانم سرداری    بابا    رولبات خاکستر داری    بابا  رفتی تو نگفتی دختر داری ...
غمم هزار هزاره      روزهام شبای تاره      دیگه آخره کاره...
مثل مادر خانوم خانومم    بی تاب بی تابم    آروم آرومم
تیغ آهم شد شمشیرم      سرگردونم پیر پیرم
بابا  یه شب از عمه جاموندم  بابا  توبیابون تنها موندم  بابا  تاتونستم قرآن خوندم
حالا آخره راهم        ببین آتیش آهم
بگو که بی گناهم بی گناهم
دیدی شبها رازو نیازامو      خسته شدم اما      خوندم نمازامو*

*
یا سه ساله حضرت حسین (ع)


نویسنده محمد نسیمی

التماس دعا


 
comment نظرات ()
 
طفلان از اینکه مشک به دست تو داده اند
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٥ آذر ۱۳۸٩
 

*قطعه شعری برای گریتن*

این آبها که ریخت، فدای سرت که ریخت
اصلا فدای امّ بنین مادرت، که ریخت
گفته خدا دو بال برایت بیاورند
در آسمان علقمه، بال و پرت که ریخت
اثبات شد به من که تو سقای عالمی
بر خاک، قطره قطره ی چشم ترت که ریخت
طفلان از اینکه مشک به دست تو داده اند
شرمنده اند، بازوی آب آورت که ریخت
گفتم خدا به خیر کند قامت تو را
این قوم غیض کرده به روی سرت که ریخت
وقت نزول این بدن نا مرتّبت
مانند آب ریخت دلم؛ پیکرت که ریخت
معلوم شد عمود شتابش زیاد بود
بر روی شانه های بلندت سرت که ریخت
اما هنوز دست تو را بوسه می زنم
این آب ها که ریخت فدای سرت که ریخت

....................

به نقل از وبلاگ:

 http://irane-ideal.mihanblog.com


 
comment نظرات ()
 
یا ساقی العطاشا.چگونه باید از عزای تو دل شست و به کارهای روزانه پرداخت؟
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱۱:٠٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٥ آذر ۱۳۸٩
 

علم اگر از دست علمدار زمین نمی خورد 

هیچ کسی به زیر تازیانه ای نمی مرد

عباس! ای فرزند شیر خدا. دلم پرپر شد از سرنوشت پاکت. ای بزرگ مرد. چه چیزی پدرت در گوشت زمزمه کرده بود که چنین دلاور گشتی؟ چه سخنی از مادرت شنیدی که این چنین بار آمدی؟ ای دلاورترین دلاورترینان. ای بزرگ مرد آسمان و زمین. اگر زنده می ماندی هرگز حسین کشته نمی شد. اگر زنده می ماندی هرگز زینب بی حسین نمی شد. اگر زنده می ماندی هرگز روزه در عاشورا حرام نمی شد. اگر زنده می ماندی هرگز قلب شیعیان از نوشیدن آب در عاشورا آتش نمی گرفت. چگونه می شود چشم ها را بست و شهادت تو را ندید؟ چه گونه می توان اشک از چهره شست و غذای نذری تو را خورد و شربت نذری تو را نوشید؟

چگونه باید از عزای تو دل شست و به کارهای روزانه پرداخت؟ چرا محکومیم به زندگی در حالی که تو برای ما شهید شدی؟ شهید شدی که در آخرت من خوش باش. شهید شدی که در دنیا بهترین ها را تجربه کنم. حال چه طور از من می خواهی که زندگی کنم؟ چه طور از من می خواهی که دست از اشک بشویم و به امور زندگی رسیدگی کنم؟

دلاور! برای ظهور دعا کن و برای در رکاب او بودن ما سفارش کن تا لذت در رکاب امام خود بودن را بچشیم.

....................

به نقل از وبلاگ :

http://irane-ideal.mihanblog.com


 
comment نظرات ()
 
خواهی که دلم شکسته باشد ؟ باشد...
نویسنده : نسیمی - ساعت ٢:٠۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٥ آذر ۱۳۸٩
 

دخیلل یا ابالفضل

یا اباالغوث ادرکنی

خواهی در وصل بسته باشد؟باشد

خواهی که هنوز خسته باشم ؟باشد

دانم که شکسته گان را داری دوست

خواهی که دلم شکسته باشد ؟ باشد...


 
comment نظرات ()
 
امام زمان (عج) هم فرمود زمانی که می خواهید از عمویمان عباس (ع) حاجت بگیرید...
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱:٤۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٥ آذر ۱۳۸٩
 

بالاخره زنده ماندیم و توانستیم بازهم شب تاسوعا را ببینیم. شب عباس ، شب وفا ، شب مردانگی و ادب ، شب کسی که نامش تا ابد برای شیعه و سنی ، برای ارمنی و مسیحی و برای همه ادیان به عنوان یک جوانمرد باقی خواهد ماند. عباس (ع) کسی است که تا آخرین لحظه زندگی به واسطه ادبش حتی اباعبدالله الحسین (ع) را هم برادر خطاب نکرد. خداوند وعده داده در روز قیامت به عباس بال هایی می دهد که تمام اهل بهشت به آن بال ها قبطه خواهند خورد. درس مردانگی و وفا را باید از عباس فرا گرفت ؛ در روز عاشورا هم زمانی که عباس (ع) به فرات رسید وقتی دست در آب برد و بالا آورد به آب هشدار داد که حسین و خانواده اش تشنه هستند چطور من آب بنوشم در حالی که فرزند رسول خدا تشنه است ؛ نهایت ادب و وفاداری است که کمتر کسی می تواند این طور باشد. عباس نه تنها در زمان خود بلکه برای همیشه تاریخ باب الحوائج است ؛ همه برای گرفتن حاجات به اربابمان عباس (ع) توسل می کنند. امام زمان (عج) هم فرمود زمانی که می خواهید از عمویمان عباس (ع) حاجت بگیرید او را با جمله یا اباالغوث ادرکنی صدا کنید تا به حاجات خود برسید.

به یاد قطعه ای کوچک افتادم که می گفت :

هرکی گرفتاری داره ذکر ابالفضل بگیره

نداره هیچ راه چاره ذکر ابالفضل بگیره

دیه‌ی حضرت عباس(ع)

آیت الله حاج سید محمد علی آل سید غفور از اساتید مبّرز حوزه در جلسه‌ی تدریس خود فرمودند: جد ما مرحوم سید عبدالغفور نقل کرد: زنی از اهل «طُوَیریج» (در سه فرسخی کربلا) گوساله‌ای را نذر حضرت قمر بنی‌هاشم کرده بود. چون حاجتش برآورده گشت برای ادای نذر حرکت نمود ولی در میانه‌ی راه یکی از مأمورین امنیتی که سُنّی بود، جلوی زن را گرفت و گفت: «با این گوساله به کجا می‌روی؟» گفت: «این گوساله نذر حضرت عباس(ع) است و من برای ادای نذر به کربلا می‌روم». مرد سنی فریاد زد: «دست از این مسخره بازی‌ها و خرافات بردارید» و راه را بر زن بیچاره می‌بندد و گوساله را از او می‌گیرد. اصرارهای زن تأثیری نمی‌کند و به ناچار‌، خود به تنهایی به کربلا و حرم حضرت باب الحوائج مشرف می‌شود و می‌گوید: «آقا جان! من به نذر خود وفا کردم، ولی آن مرد سُنّی مانع شد. شما بر مرد سنی غضب کنید و او را ادب نمایید». شبانگاه همان روز، زن در خواب می‌بیند که خدمت حضرت عباس(ع) رسیده است. حضرت(ع) می‌فرماید: «نذر تو به ما رسید و قبول کردیم»! زن می‌گوید: «خدا را شکر، اما من تقاضامندم که گوساله را از مرد سنّی باز پس گیرید و بر او غضب فرمایید». حضرت(ع) می‌فرماید: «من آن حیوان را به مرد سنّی بخشیدم و ما خاندانی هستیم که هرگاه چیزی به کسی دادیم بازپس نمی‌گیریم»! زن می‌گوید: «اما مرد سنّی دل مرا شکست و مرا آزرده ساخت» و تقاضای خود را تکرار نمود. حضرت(ع) فرمود: «آن مرد سنّی حقی بر گردن من داشت که باید أَدا می‌کردم»! حضرت (ع) فرمود: «این مرد سنی در روزی بسیار گرم، در راهی می‌رفت. شدت گرمی هوا به قدری بود که مرد مشرف به هلاکت گشت . پس چون به کنار نهر آب رسید با اینکه بسیار تشنه بود، اما لحظه‌ای درنگ کرد و به یاد تشنگی برادر مظلومم حسین افتاد و اشک ریخت و بر قاتلان آن حضرت نفرین و لعنت نمود. من به پاس این عمل خیر، گوساله را به او بخشیدم»! چون زن به سوی منزل بازگشت به طور اتفاقی، مجدداً با مرد سنّی مواجه گشت و جریان خوابش را برای او بیان نمود. مرد سنی در حالیکه اشک می‌ریخت گفت: «به خدای بزرگ سوگند که تمام آنچه گفتی عین واقعیت است و من آ‌ن‌را تا کنون برای احدی بازگو نکرده بودم. اینک بیا و گوساله را پس بگیر»! زن نپذیرفت و گفت: «این هدیه‌ی حضرت عباس(ع) است به تو، و من حق ندارم آن را از تو بپذیرم». مرد سنّی که دلش به نور حقیقت روشن شده بود توبه نمود و فوراً به زیارت حضرت ابوالفضل (ع) شتافت و در کنار قبر مطهر آن بزرگوار به آیین حقه‌ی تشیع مشرف گشت و عّده‌ای از بستگان او نیز به واسطه‌ی این کرامت شیعه شد.

.................................................................

به نقل از وبلاگ های سایت تبیان


 
comment نظرات ()
 
مقام والای عباس بن علی ( علیه السلام)
نویسنده : نسیمی - ساعت ۸:٠٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٩
 

مادرش "فاطمه ی کلابیه" بود که بعدها با کنیه ی "ام البنین " شهرت یافت. ولادتش را در 4 شعبان سال 26 هجری در مدینه نوشته اند.کنیه اش "ابوالفضل "و "ابوفاضل " و از معروف ترین لقبهایش قمربنی هاشم، سقا، صاحب لواء الحسین، علمدار، عبد صالح، باب الحوائج و.... است.
عباس بالبابه، دختر عبیدالله بن عباس ( پسرعموی پدرش) ازدواج کرد و از این ازدواج دو پسر به نامهای عبیدالله و فضل یافت. بعضی دو پسر دیگر برای او به نامهای محمد و قاسم ذکر کرده اند.
آن حضرت قامتی رشید، چهره ای زیبا و شجاعتی کم نظیر داشت و به خاطر سیمای جذابش او را « قمر بنی هاشم » می گفتند. درحادثه ی کربلا، سمت پرچمداری سپاه حسین ( علیه السلام ) و سقایی خیمه های اطفال و اهل بیت امام را داشت و در رکاب برادر، غیر از تهیه آب، نگهبانی خیمه ها و امور مربوط به آسایش و امنیت خاندان امام ( علیه السلام ) نیز بر عهده ی او بود و تا زنده بود، دودمان امامت، آسایش و امنیت داشتند. روز تاسوعا که امام او را برای مهلت گرفتن نزد سپاه کوفه فرستاد، تعبیر والای "بنفسی انت یا اخی" ( جانم فدایت ای برادر ) را به کار برد.
روز عاشورا، سه برادر دیگر عباس (علیه السلام ) پیش از اوبه شهادت رسیدند. وقتی علمدار کربلا از امام حسین ( علیه السلام ) اذن میدان طلبید، حضرت از او خواست که برای کودکان تشنه و خیمه های بی آب، آب تهیه کند. ابوالفضل ( علیه السلام ) به فرات رفت و مشک آب را پر کرد و در بازگشت به خیمه ها با سپاه دشمن که فرات را در محاصره داشتند درگیر شد و دست هایش قطع گردید و به شهادت رسید. البته پیش از ان نیز چندین نوبت، همرکاب با سید الشهدا به میدان رفته و با سپاه یزید جنگیده بود. عباس، مظهر ایثارو وفاداری و گذشت بود. وقتی وارد فرات شد، با آنکه تشنه بود، اما بخاطر تشنگی برادرش حسین ( علیه السلام ) آب نخورد. وقتی دست راستش قطع شد، این رجز را می خواند:
والله ان قطعتموا یمینی
انی احامی ابدا عن دینی
و عن امام صادق الیقینی
نجل النبی الطاهر الامین
و چون دست چپش قطع شد، چنین گفت:
یا نفس لا تخشی من الکفار
و ابشری برحمه الجبار
مع النبی السید المختار
قد قطعوا ببغیهم یساری
فاصلهم یا رب حر النار
شهادت عباس، برای امام حسین ( علیه السلام ) بسیار ناگوار و شکننده بود. جمله پر سوز امام، وقتی که به بالین عباس ( علیه السلام ) رسید، این بود: " الان انکسر ظهری و قلت حیلتی و شمت بی عدوی ". (1)
و پیکرش، کنار نهر علقمه ماند و سید الشهدا ( علیه السلام ) بسوی خیمه آمد و شهادت او را به اهل بیت خبر داد. هنگام دفن شهدای کربلا نیز، در همان محل دفن شد.از این رو امروز حرم ابالفضل با حرم سید الشهدا ( علیه السلام ) فاصله دارد.
مقام والای عباس بن علی ( علیه السلام) بسیار است. تعابیر بلندی که در زیارت نامه اوست، گویای آن است. این زیارت که از قول حضرت امام صادق ( علیه السلام ) روایت شده، از جمله چنین دارد:  السلام علیک ایها العبد الصالح المطیع لله و لرسوله و لا میرالمومنین و الحسن و الحسین..... اشهد الله انک مضیت علی ما مضی به البدریون و المجاهدون فی سبیل الله المناصحون فی جهاد اعدائه المبالغون فی نصره اولیائه الذابون عن احبائه...(٢)" که تأیید و تأکیدی بر مقام عبودیت و صلاح و طاعت او و نیز تداوم خط مجاهدان بدر و مبارزان با دشمن و یاوران اولیاء خدا و مدافعان از دوستان خداست. امام سجاد ( علیه السلام ) نیز سیمای درخشان عباس بن علی ( علیه السلام ) را این گونه ترسیم فرموده است:  رحم الله عمی العباس فلقد آثر و ابلی و فدا اخاه بنفسه حتی قطعت یداه فابدله الله عزوجل بهما جناحین یطیر بهما مع الملائکه فی الجنه کما جعل لجعفر بن ابی طالب و ان للعباس عندالله تبارک و تعالی منزله یغبطه بها جمیع الشهداء یوم القیامه . (3) که در آن نیز مقام ایثار، گذشت، فداکاری، جانبازی، قطع شدن دستانش و یافتن بال پرواز در بهشت، همبال با جعفر طیار و فرشتگان مطرح است و اینکه: عمویم عباس، نزد خدای متعال، مقامی دارد که در روز قیامت، همه شهیدان به آن غبطه می خورند و رشک می برند.

-----------------------------
پی نوشت :
1. معالی السبطین، ج 1، ص 446، مقتل خوارزمی، ج 2، ص 30.
2. مفاتیح الجنان، ص 435
3. سفینه البحار، ج 2، ص 155.

نویسنده: جواد محدثی


 
comment نظرات ()
 
*نشستن خواهرات کنار گهواره تو*
نویسنده : نسیمی - ساعت ٧:٢٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٩
 

گرفته صدای مادر بیچاره تو

گریه نکن...      ایشالابارون می باره

گریه نکن...      عموت بره آب می یاره

گریه نکن... وگرنه مادر می میره

گریه نکن... رقیه گریش می گیره

می میره مادرت وقتی که از حال میری

عمورو نگاه کن شاید که آروم بگیری

گریه نکن... صدات که زخم عزیزم

گریه نکن... چشات که زخم عزیزم

گریه نکن... لبات که زخم عزیزم

مادر تو فدای چشم پرتبت

رحمی بکن به حال عمه زینبت

نگردونش زبونت و دور لبت

گریه نکن... وگرنه مادر می میره

گریه نکن... رقیه گریش می گیره

لبای سه شعبه بوسه زده هنجرتو

بابات شرمنده شد وقتی که افتاد سرتو

با اون چشات مادرتو صدا نزن

پیش بابات انقده دست و پانزن

باخنده هات آتتیش به خیمه ها نزن

خداکنه مادرت این و نبینه

پیش چشاش سرت رو نیزه می شینه

به جون تو غربت مادر همینه


 
comment نظرات ()
 
*وای... جواب خدارو چی میدن سر شیرخوارمو بریدن*
نویسنده : نسیمی - ساعت ٧:٢۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٩
 

تودلمه مادر ، رازنهفته

همش می ترسم ، سرت از نیزه بیفته

وای ... امون امون ای دل

حتی اگه من بمیرم

گهوارتو پس می گیرم

وای... جواب خدارو چی میدن سر شیرخوارمو بریدن

ناله میزنم تا روزه خونت شم

نشد تو آفتاب پسرم سایه بونت شم

میدونی از چی می سوزم

تشنه لبی تو هنوزم

وای... روی چادر مادر تو 

می ریزه خون هنجرتو

وای... جواب خدارو چی میدن سر شیرخوارمو بریدن

وای ... امون امون ای دل

سرعموت و کاش ،دیگه نبینم

آخه خجالت زده، ام البنین ام

رفت براتو آب بیاره

شد بدنش پاره پاره

سرتو به نی پشت سره

سرعموی آب آوره

وای... جواب خدارو چی میدن سر شیرخوارمو بریدن

وای ... امون امون ای دل


 
comment نظرات ()
 
* خود را مزن ای شیعه بدین سو و بدان سو *
نویسنده : نسیمی - ساعت ٧:۱۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٩
 

یاحسین(ع)

وشمس همان طلعت نیکوی حسین است

ولیل سوادگره موی حسین است

حاجی زکجا می طلبی کعبه دل را

سوگند به حق کعبه دل روی حسین است

جنت که بود رایحه اش رایحه عشق

الحق که معطر  شده بوی حسین است

جبریل امین فخر کنان از ازل و دهر

درکنگریه عرش سنا گوی حسین است

آن رقعه که ثبت است در او حکم شفاعت

از روز ازل بسته به بازوی حسین است

خود را مزن ای شیعه بدین سو و بدان سو

سویی که بود سوی خدا سوی حسین است

دشتی ست تماشایی و پرجاذبه آن دشت

زیبا پسری هست که آهوی حسین است

تاسیس شفاخانه به صحرای بلا کرد

خاکی که کند معجزه داروی حسین است

نازم به غلامی که به هنگام شهادت

از لطف سرش برروی زانوی حسین است

هرپادشهی صاحب اردو و سپاهی ست

یک طفل "رضی " زینت اردوی حسین است


 
comment نظرات ()
 
* وابستة پرچمت شدیم آقا جان*
نویسنده : نسیمی - ساعت ٧:۱٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٩
 

ما سینه زن غمت شدیم آقا جان

گریان محبتت شدیم آقا جان

ممنون زتوییم چون که در هرجایی

از لطف تو آدمت شدیم آقا جان

از روز ازل شکر خدا درچشمت

مشمول به مرحمت شدیم آقا جان

هرکس به کسی بسته دلش را ماهم

وابستة پرچمت شدیم آقا جان

نظرت بنموده مادرم فرزندش

قربانی ماتمت شدیم آقا جان


 
comment نظرات ()
 
* وابستة پرچمت شدیم آقا جان*
نویسنده : نسیمی - ساعت ٧:۱٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٩
 

ما سینه زن غمت شدیم آقا جان

گریان محبتت شدیم آقا جان

ممنون زتوییم چون که در هرجایی

از لطف تو آدمت شدیم آقا جان

از روز ازل شکر خدا درچشمت

مشمول به مرحمت شدیم آقا جان

هرکس به کسی بسته دلش را ماهم

وابستة پرچمت شدیم آقا جان

نظرت بنموده مادرم فرزندش

قربانی ماتمت شدیم آقا جان


 
comment نظرات ()
 
*آخره همه سفرها کربلا...*
نویسنده : نسیمی - ساعت ٧:٠٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٩
 

قفس سینه و دل شیدا

شکسته بانگاه حسین

همیشه برای همه رویا

طواف بارگاه حسین

آخره همه سفرها      کربلا...

مقصد همه شهدا         کربلا...

می سوزم تو نفس گریه کنا

تو کوچه سینه زنا

آخره همه سفرها      کربلا...

مقصد همه شهدا         کربلا...

چاره بی چاره های امت

عطای شیرخوار تو

شفیع ما به روز قیامت

ولای شیرخوار تو

حسرت همه بی کس ها    کربلا...

آهه همه نفس ها               کربلا...

آخره همه سفرها      کربلا...

مقصد همه شهدا         کربلا...


 
comment نظرات ()
 
*اذن دخول درحرم یارزینب است*
نویسنده : نسیمی - ساعت ٧:٠٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٩
 

نون و قلم نبی ست و مایسترون حسین

طاق فلک علی ست به عالم ،ستون حسین

خلقت تمام حضرت زهراست ،خوحسن

هستی تمام ظاهر و مافی البتون حسین

بایک قیامت است هم الغالبون حسین

*دراین قیام نقطه پرگار زینب است*

سردار سرسپرده جولان عشق کیست ؟

تنها امیر فاتح میدان عشق کیست؟

عشق است حسین و گوش به فرمان عشق کیست؟

روح دمیده برتن بی جان عشق کیست؟

علامه مفسرقرآن عشق کیست؟

*اذن دخول درحرم یارزینب است*

ذرات و کائنات همه مرده یا خموش

دراحتجاج بود زنی یک علم بدوش

آتش نشان قهر خداوند درخروش

هو هوی ذوالفقار علی می رسد بگوش

*درهیبتی زحیدرکرار زینب است*

پیداترین ستاره دیبای خلقت است

زیباترین سروده لبهای خلقت ست

زهراترین زهره زهرای خلقت است

لیلاترین لیلی لیلای خلقت است

شیواترین سؤال معمای خلقت است

*گنجینه جزیره اسرار زینب است*

چشم ستاره دربدره جستجوی ماه

برروی نیزه دیدة زینب گرفت راه

مبهوت می نمود به سرنیزه ای نگاه

آتش کشید شعله زدل تاکشید آه

کی جان پناه زینب و اطفال بی پناه

*راحت بخواب چونکه پرستار زینب است*

ازنای من به ناله چوافتاد نای نی

عالم شنید از پس آن ناله های نی

توبرفراز نیزه و من درقفای نی

آنقدر سنگ خورده ام از لابه لای نی

تا این که یافتم سرت از ردپای نی

*عشق توهست آتش و نی زار زینب است*

خورشید روی قله نی آشکار شد

کوچکترین ستاره سر شیرخوار شد

ناموس حق به ناقه عریان سوار شد

هشتادوچهارخسته به هم هم قطار شد

زیباترین ستاره دنباله دار شد

*دراین مسیر نور ، جلودار زینب است*


 
comment نظرات ()
 
سند غربت حضرت ابا عبدا... (ع) حضرت علی اصغر(ع)
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱۱:٥٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٢ آذر ۱۳۸٩
 

یا علی اصغر(ع)

رخت از بوسه ای بی گاه می سوخت 

نه تنها بوسه از یک آه می سوخت  

چه کرده آفتاب گرم وقتی

رخت درزیرنورماه می سوخت

****

پریده رنگ چسبیده زبانت

عطش افتاده با تاول به جانت

مخند اینگونه ای شیرینم ، به بابا

که خون میریزد از چاک لبانت

****

برایم مرثیه می خواندی ای تیر

بدستم کودکم خواباندی ای تیر

تمام تارهای صوتی اش را

به هم پیچاندی و سوزاندی ای تیر

****

زچشمت رفت کم کم سو بمیرم

چکد خون از سر گیسو بمیرم

خدا رحمی کند مادر نبیند

سرت یکسو تنت یک سو بمیرم

****

زداغت تیر هم گریان شد ای ماه

نفس در سینه ات سوزان شدای ماه

خداراشکردستم زیر  سربود

سرت ازپوست آویزان شد ای ماه 

****

گلو بوسیدم و دیدم ندارد

چنان  زخمی زده مرحم ندارد

بمیری حرمله با چشم دیدم

که تیر تو ز نیزه کم ندارد

****

چه تیری دوخت حلقت را به بازو

چه تیری بند زدسر را به یک مو

قبا را می کشم شاید نبینند

نوکش بیرون زده از کنج ابرو


 
comment نظرات ()
 
اشعار حاج محمود کریمی 89چیذر الهادی
نویسنده : نسیمی - ساعت ٥:۱٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٦ آذر ۱۳۸٩
 

باسلام

دوستان عزیز ضمن تشکر از پیامهای سراسر لطف شما ، برای دریافت اشعار محرم به ستون "موضوعات وبلاگ" و "حرفهای دهه اول محرم" مراجعه فرمایید. شایان ذکراست ظرف چند روز آینده اشعار جدید حاج محمود کریمی و ... به صورت روزانه برروی وبلاگ قرار خواهد گرفت.

انشا... التماس دعا


 
comment نظرات ()
 
خدارو شکر محرم تو ، دیدم دوباره آقاجان ،یااباعبد الله
نویسنده : نسیمی - ساعت ۸:۳٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٥ آذر ۱۳۸٩
 

السلام علیک یااباعبد الله

  وعلی الارواح التی حلت بفنائک

علیک منی سلام الله ابداً مابقیت وبقی اللیل ونهار

  ولاجعله الله آخرالعهد منی لزیارتکم

السلام علی الحسین

                                                      وعلی علی بن الحسین

                                                                                                      وعلی اولاد الحسین

                                                                                                                                          وعلی علی اصحاب الحسین

                                                                                                                                                                                           الهم ارزقنی شفاعهالحسین یوم الورود.انشاا...


 
comment نظرات ()
 
قدر دانی
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱٢:٥٢ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٢ دی ۱۳۸٧
 

سپاسگذارم از همه دوستای خوبم که تو ایام محرم(دهه اول) به این حسینیه کوچیک و بی ریا سری زدندو  مجلس آقاشون و گرم کردند.

من که ناچیزم امید وارم خود آقا به احسن وجه اجر تون بدن...

توبا خدای خود انداز کارو دل خوش دار

که رحم اگر نکند مدعی ، خدا بکند

یا حسین(ع)

 


 
comment نظرات ()
 
شاهزاده علی اصغر(ع)
نویسنده : نسیمی - ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٠ دی ۱۳۸٧
 

... بیچاره مادرش :

یا شاهزاده علی اصغر(ع)

 

به حق رباب مادر حضرت علی اصغر(ع):

من تیر آه سینه به قبرش گذاشتم

بابای او زقد کمانش کمان گذاشت

یک نیزه دار آمدو بعداز من و حسین

جای به خاک رفتن اورا نشان گذاشت

....

اگر دین ندارید آزاده باشید...


 
comment نظرات ()
 
یا حسین(ع)
نویسنده : نسیمی - ساعت ٤:٠٩ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٠ دی ۱۳۸٧
 

دست من گیر که این دست همان است که من

 سال ها از غم هجران تو بر سر زده ام


 
comment نظرات ()
 
زلف بر باد ...
نویسنده : نسیمی - ساعت ٤:٠٧ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٠ دی ۱۳۸٧
 

دو زولفونت بود تار روبابم

چه می خواهی از این حال خرابم

توکه باما سر یاری نداری

چرا هرنیمه شب آیی به خوابم

 


 
comment نظرات ()
 
شعر قرائت شده توسط حاج محمود کریمی . شمیران ,چیذر , امام زاده علی اکبر
نویسنده : نسیمی - ساعت ٤:٠٤ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٠ دی ۱۳۸٧
 

باید به پای چشم سیاهت شهید شد

تا روز حشر نزد خدا رو سپید شد

عیسی(نبی ا...) که مرده زنده نمودی به یک نفس

اول نشست پای نگاهت مرید شد

ای آنکه ارمنی زتو حاجت گرفته است

کی می شود که از کرمت ناامید شد

داروالامان زده به خدا این خدای مهر

هردم که خسته بر در او آمدید شد

پرواکنید تا به هوایش پری زنید

باید که در فضای غمش ناپدید شد

وقتی خدای خلقت اورا تمام کرد

این جمله گفت آنچه که عشقم کشید شد

با رای فاطمه که خدا هم قبول کرد

او ماه آسمان خدای مجید شد

آری سحر اسیر جمالت همیشه ماند

برسیر خنده تو سپیده سپید شد

بعد از تولد تو یابن مرتضی

سیلی زدن به دختر زهرا !بعید شد

از رفتن تو خواهر ارباب ناله زد

آنچه که بود خوف من آید پدید شد

داغت برای اهل حرم جان گزا ولی

بهر عدو برای جسارت نوید شد

هرآنچه تیر بود رها شد زچله ها

ذکر تو باز نغمه هل من مزید شد

در روز حشر جمله شهیدان غبار تو

دست قلم شده علم افتخار تو

من مانده ام که قبر به آن کوچکی چه سان

جای قرار دادن قدی رشید شد !

ای پاسدار خیمه زینب نگاه کن

دست عفاف بشته به دستی پلید شد

دستش چو قطع شد همگی جنگجو شدند

فریاد می زدند چه شیری شکار شد


 
comment نظرات ()
 
یل کرب و بلا
نویسنده : نسیمی - ساعت ٤:٠۱ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٠ دی ۱۳۸٧
 

یا قمر بنی هاشم

از کودکی دریا بودی

دریا دریا زیبا بودی

زیبا ترین سقا بودی

سقای زیبای دریا بودی

ای علمدار حسین ، علمدار حسین ،علمدار حسین

ای یل کرب وبلا ، یل کرب وبلا ، یل کرب و بلا

یک کربلا شیدا بودی

شیدایی در دلها بودی

دلداه ی آقا بودی

آقای دلهای شیدا بودی

ای علمدار حسین ، علمدار حسین ،علمدار حسین

ای یل کرب وبلا ، یل کرب وبلا ، یل کرب و بلا

نورچشم مولا بودی

قدر مولا والا بودی

والاترین لیلی بودی

لیلی والای مولا بودی

ای علمدار حسین ، علمدار حسین ،علمدار حسین

ای یل کرب وبلا ، یل کرب وبلا ، یل کرب و بلا

تنها بودی یکتا بودی

تنها یک عاشورا بودی

تنها بین صحرا بودی

تنهای تنهای تنها بودی

ای علمدار حسین ، علمدار حسین ،علمدار حسین

ای یل کرب وبلا ، یل کرب وبلا ، یل کرب و بلا


 
comment نظرات ()
 
بین همه عشقای دنیا عشق است ابوالفضل
نویسنده : نسیمی - ساعت ٤:٠٠ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٠ دی ۱۳۸٧
 

دلدار قد رشید  ابوالفضل مرتضی

جاری ترین امید ابوالفضل مرتضی

با بودنت  همیشه به قلب حسین بود

هر غصه ناپدید  ابوالفضل مرتضی

آغاز رفتن تو زینب پس از حسین

غیر از بلا ندیده ابوالفضل مرتضی

چندین هزار تیر به سویت روانه شد

زخمی ترین شهید ابوالفضل مرتضی

توغرق خون و زینب خسته در اضطراب

فریاد می کشد ابوالفضل مرتضی

آمد کنار نعش شریفت حسین و گفت

دیگر قدم خمید ابوالفضل مرتضی

در حیرتم چگونه در این معرکه عدو

دست تورا برید ابوالفضل مرتضی

آواز  العطش زدل خیمه ها به تو

آیا نمی رسید ابوالفضل مرتضی

آقا خمیده آمدو خسته عمود را

از خیمه ات کشید ابوالفضل مرتضی

وقتی به خاک مثل قدت خیمه اوفتاد

رنگ همه پرید ابوالفضل مرتضی

طفلی به ناله گفت به صحرای بی کسی

انی انا البعید ابوالفضل مرتضی

برساق عرش حضرت زهرا نوشته است

بالاترین شهید ابوالفضل مرتضی

حاج محمود کریمی .تهران چیذر .شمیران


 
comment نظرات ()
 
یاساقی العطاشا
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۸ دی ۱۳۸٧
 

یا قمر بنی هاشم(ع)

وقتی خدای  خلقت او را تمام کرد

این جمله گفت آنچه که عشقم کشید شد


 
comment نظرات ()
 
کاش می شد که علمدار حرم می ماندی اصلاَ ای کاش کسی جای تو سقا می شد
نویسنده : نسیمی - ساعت ٩:٥٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٧ دی ۱۳۸٧
 

کاش می شد که علمدار حرم می ماندی    

 اصلاَ ای کاش کسی جای تو سقا می شد

بی لب تو آب ، سراب عظیم   

معنی سیراب ، عذاب علیم

گرمای دست تو 

همه رو آب می کنه

رویای مست تو

همه رو خواب می کنه

ای داروی دردای ما      بوی پیراهنت

یا حضرت مشکل گشا دستم به دامنت ...

سایه نشین عالم توام  

کفتر جلد حرم توام

آتیــش چشم تو دلارو گرم می کنه

هنگام خشم تو آسمون شرم می کنه

خون دل این عاشقا افتاد به گردنت

یا حضرت مشکل گشا دستم به دامنت...

آروم با تو حریم خدا

می وزه از تو نسیم خدا

بعد از تو خیمه ها

همگی غارت شدن

رفتی و کربلا همه آوارت شدن

اشکا رون می شه برا  در خون تپیدنت

یا حضرت مشکل گشا دستم به دامنت...

به گردن عشقه خونم

فدای یاره جونم

بدون تو نمی مونم

میمیرم تو روزه سقا

میرم از این دنیا

تو خونه زهرا(س)

یه دنیا دردو غم دارم

باحال و روزم زارم

سیـــــنه زن علمــــدارم

می بالم به دل غمگینم

به شور شیرینم

مدال روسینم

میمیرم تو روزه سقا

میرم از این دنیا

تو خونه زهرا(س)

قسمتی از اشعار قرائت شده توسط مداح اهل بیت"حاج محمود کریمی " شب تاسوعا 1387چیذر- شمیرانات - تهران


 
comment نظرات ()
 
کاش بودم شعله...
نویسنده : نسیمی - ساعت ٢:٤۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٤ دی ۱۳۸٧
 

کاش بودم شعله تا شمع مزارت می شدم

چلچراغ زائر شب زنده دارت می شدم

کاش بودم حلقه حلقه همچو زنجیر عزا

در کف دل بی قرار بی قرارت می شدم

کاش بود پرچم حاشیه دار ماتمت

تا که زینت بخش بزم سوگوارت می شدم

کاش بودم قطره آبی و از راه وفا

شبنم لبهای خشک شیرخوارت می شدم

کاش می بودم سپر، در هجوم تیر خصم

مانع شمشیر خصم نابکارت می شدم

کاش بودم در شب شام غریبان تا که من

پاسدار خیمه ی بی پاسدارت می شدم


 
comment نظرات ()
 
خیمه ی خورشید سوخت...
نویسنده : نسیمی - ساعت ٢:٤٤ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٤ دی ۱۳۸٧
 

بادها، نوحه خوان

ابرها، اشک ریز

بیدها، سر به زیر

بیدها، سینه زن

بیدها، دسته ی زنجیر زن

لاله ها، واژگون

لاله ها، غرق خون

لاله ها، سینه زنان حرم باغچه

برگ ها، گریه کنان ریختند

طبل عزا را بنواز ای فلک

خیمه ی خورشید سوخت...

خیمه ی خورشید سوخت...


 
comment نظرات ()
 
حرف ناب
نویسنده : نسیمی - ساعت ٢:٢٠ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٤ دی ۱۳۸٧
 

چند تا شعر ناب برای دوستای نابم

ای که مرا خوانده ای
راه نشانم بده
گوشه ای از کربلا
جا و مکانم بده
×××××××
اگر یادتان بود و باران گرفت
دعایی به حال بیابان کنید
×××××××
روز ازل چون زدند قرعه به مردی
قرعه در آمد به نام حضرت عباس (ع)
×××××××
هزار سال گذشت از حکایت عباس (ع)
هنوز مردم صحرا نشین سیه پوشند.


 
comment نظرات ()
 
قرار ما کربلا...
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱۱:٠٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ دی ۱۳۸٧
 

به یاد همه رفیقام که محرم پیش باهم سیاهی زدیم و امسال ...

بچه ها قرار ما کربلا

یا حسین


 
comment نظرات ()
 
من از کودکی عاشقت بوده ام یا حسین
نویسنده : نسیمی - ساعت ۳:٠٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ دی ۱۳۸٧
 

عشق کودکی

کوچه مان را سیاهی می زنند ، بوی محرم به مشامم می رسد ،چشمان را می بندم ،به عمق کودکی ام برمی گردم ، باچه زوقی منتظر آمدن محرم می شدم،لباسهای مشکیم را آماده می کردم ، با چادرهای سیاه مادرم تکیه عزاداری برپا می کردم و به دنبال متنی ، شعری ،سخنی برای عرض ارادت و... بعضی اوقات نیز دنبال دسته های عزاداری بدون اجازه پدرو مادر می دویدم،آخه می دونی اونجا ممکن بود گم بشم . اما نه "دنبال امام حسین اگه بری گم نمی شی " این اون چیزی که نمی دونستم ...

چه زیبا و خالصانه بود تمامی عشقمان به حسین(ع)

تن زخمی عشق توست    درمان منی قطعاً

ای روح و روان من     سلطان منی حتماً

در حسرت دیدارت   می سوزم و می دانم

این سوختنم هیچ است  پیش سرو چشمانت

 


 
comment نظرات ()
 
محتشم بخوان که محرم است
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱:٢۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ دی ۱۳۸٧
 
شور عشق

باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو
کار جهان و خلق جهان جمله در هم است
گویا طلوع میکند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است

در بارگاه قدس که جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است
جن و ملک بر آدمیان نوحه میکنند
گویا عزای اشرف اولاد آدم است
خورشید آسمان و زمین نور مشرقین
پروردهی کنار رسول خدا حسین


 
comment نظرات ()
 
خون خدا
نویسنده : نسیمی - ساعت ۱٠:۳٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ دی ۱۳۸٧
 

محرم ماه خون

 از بچگی هر موقع ماه محرم می رسید، یه حس خاصی داشتم. مثل بهار یه بوی عجیبی به مشامم می خورد . چراشونمی دونم ؟ اما اینکه می گم بدون اغراق میگم چون نه شما منو میشناسین نه منو دیدین که بخوام برا شماها جانماز آب بکشم.اما این شعر که میگه : من این عشق حسین(ع) با شیر از مادر گرفتم"  رو بهش اعتقاد عجیبی دارم چون عشق حسین(ع)"شعار"نیست"شعوره"برای همین خیلیا رو که دیدیم یا شنیدیم برا دیدن کربلای آقاشون دست هم دادن ،جون هم دادن. این یه حرف الکی نیست یه فلسفس فلسفه ای که بزرگترین فیلسوفها هر چقدر عرضه و مهارت هم داشتن فقط پاهاشونو تو این دریا خیس کردن.فقط بعضی موقع ها که تو این محرم خیل عظیم عزادارها رو میدیدم شعر مرحوم محتشم به یادم می افتاد که "باز این چه شورش است که در خلق عالم"

به هرحال تو این محرم :

اگر یادتان بودو باران گرفت

دعایی به حال بیابان کنید

نسیمی


 
comment نظرات ()